Przeglądaj firmy

Czy wiesz, że...

Utwory literackie Zapolskiej są bardzo nierówne pod względem poziomu artystycznego, co było efektem pisania w celach zarobkowych i skupienia na karierze aktorskiej. Nieuregulowany tryb życia nie pozwalał na szlifowanie stylu czy uzupełnianiu braków z wiedzy ogólnej. Gabriela Zapolska skupiała się przeważnie na aprobacie lub negacji jakichś cech ludzkich lub zjawisk społecznych - sama podkreślała, że traktuje swoją twórczość jako protest przeciwko wszelkiej obłudzie.

Najczęstszą formą rozpowszechniania dowcipu jest przekaz słowny. Dowcipy można spotkać w prasie, w specjalnych rubrykach. Publikowane są książki z dowcipami, a nawet czasopisma, np. Dobry Humor. Dowcipy można też spotkać na wielu stronach internetowych. Żart nie do końca udany określa się mianem "spalonego", natomiast niezbyt śmieszny dowcip jest "suchym żartem" (tzw. sucharem). Istnieje też gatunek ponurego żartu, zwany "czarnym dowcipem" oraz "puste dowcipy", śmieszące tylko i wyłącznie opowiadającego. Innym gatunkiem dowcipu jest "dowcip abstrakcyjny", szczególnie popularny w krajach Europy Środkowej ? głównie w Czechach i Polsce. Znany także jako pure nonsens czy humor angielski. Zdarzają się okresy popularności dowcipów o konkretnych osobach np. o Chucku Norrisie w 2006 roku (Chuck Norris Facts). Popularność tematyczna kawałów zmienia się z czasem. Zmiany te mają różnorodne przyczyny, a czasem inspiracje. Kawały, dowcipy jako obiekt badań naukowych ujmowane są pomiędzy obszarem trzecim literatury a folklorem.

Ściąga, ściągawka (także bryk) to nieformalny dokument, często podający w sposób skrócony podstawowe dane na jakiś temat, tworzony przez osobę uczącą się. Zawiera opracowania danych zagadnień na potrzeby testu lub egzaminu. Jest pewną formą oszustwa lecz uczniowie i studenci często bagatelizują ten problem.